SLP•BP

19/04/09

 

วันนี้ตอนตี 1กว่าๆเค้านอนไม่หลับอีกล่ะ ก็เรยเปิดทีวีดูบอล แข่งจนจบก็โทรหาตะเองแต่ตะเอง เอามือถือไว้ในห้องตะเองแร้วไปนอนห้องแม่ก็เรยไม่รู้ พอตอนเจ็ดโมงก่าๆตะเองก็โทรมาปลุกแต่เช้า เพราะว่าตะเองนอนไม่หลับ เพราะตะเองเป็นประจำเดือน พวกเราโชคดีเนอะ เกือบไปละที่ตะเองเพิ่งเป็นพอดี วันนี้เค้าตื่นสิบโมงอีกละ ตื่นมาก็อาบน้ำ ร้อนหงุดหงิด ลงไปเล่นคอมตามเคย วันๆไม่ทำไร 55 โทรหาตะเองก็ไม่ว่างเรย ตะเองไปวัด ตะเองนอนพัก เง้ออ ตอนบ่ายๆพวกเค้าก็เรยไปเซนปิ่น แม่ให้เค้าวิ่งจากฝั่งเมเจอไปเอาของให้แม่แร้วแม่ขับรถมารับฝั่งเซนปิ่น โคดเหนื่อยสุดๆอ่ะแร้วก็ไปเปลี่ยนยางล้อรถแร้วไปบ้านเพื่อนกันต่อทั้งครอบครัว ก็ไม่ได้ทำไรมากพอเสดก็กลับมาบ้าน เล่นคอมอีกล่ะ เฮ้ออ เบื่อเนอะ แหะ โอ๊ยๆๆ คิดถึงตะเองจิง/จิงเรย

18/04/09

 

วันนี้ตอนตี2 เค้าโทไปหาตะเอง ตะเองนี้มะได้รุ้เรื่องไรเร้ย คุยแบบไม่รุ้ตัว ส่วนเค้า นอนไม่หลับ T^T ส่วน วันนี้ตอนเช้าฝันพวกเราได้เป็นจริงอีกแร้วเนอะ 55+   เค้าตื่น10โมง 47 จิงๆตั้งไว้ 10โมง 27 แต่มือถือค้างเรยตื่นสาย ดะนเนี้ยเกือบไป ฮ่าๆ ตื่นมาอาบน้ำ รอตะเองเรียนจีนเสดให้โทรมา พอโทรมาก็นัดๆกัน ว่าจะไปบ้านตะเองยังไง

จนสุดท้ายเราก็ได้ไปกัน ฮ่าๆ แร้วก็น่ะ เราได้ขึ้นไปบนห้องกันแร้ว.....กัน(เขิ้ลๆ อยางที่รุ้ๆกัน) สักพัก น้าตะเองมาบ้าน เอาแร้ว!! งานเข้า เรามานั่งคิดๆกัน จนเค้าคิดได้ว่า เอาเป็นให้เค้าปลอมตัวเป็นช่างซ่อมคอมเอาป่ะละ ตะเองก็ตกลง สุดท้าย แผนเราก็สำเร็จ ฮ่าๆ ตอนบ่ายๆน้าตะเอง ก็ไปส่งเราที่บิ๊กซีกัน แร้วเราก็ผ่านออกมาปลอดภัย เราก็เข้าไปในห้าง เลือกดูของให้มัดกัน ตะเองซื้อเสื้อให้มัด ตอนเราเดินๆเลือกซื้อ หยั่งกับ พ่อแม่ มาเลือกซื้อเตรียมให้ลูกเร้ย 55+ อิอิ น่ารักดี มีความสุขมากๆอ่า และแล้ววันนี้ก็ได้เจอตะเองสักที่ เค้าโคดคิดถึงตะเองเรยอ่า เค้าได้กอดได้จูบได้...ตะเอง โคดมีความสุข อบอุ่นมากๆอ่า เค้าขอบคุนตะเองมากๆเรยน๊ะ เค้าก็มั่นใจว่า ตะเองก็มีความสุขเช่นกันที่ได้เจอเค้า เออใช่ๆอีกอย่างฝันเป็นจริงอีกแร้วๆ ตะเองทอดไข่เจียวให้เค้ากินแถม ใส่กุ้งซะด้วยเด้

โคดอร่อยสุดๆอ่า อิอิ ได้กินข้าวฝีมือที่รักสักที่ แฮปปี้โชค3ชั้นจิงๆวันนี้ จุ๊ฟฟ เค้ารักตะเองมากๆเรยน๊า

แร้วไว้เจอกันเร็วๆนี้อีก ขอบคุนมากๆเรยน่ะสำหรับทุกๆอย่างอ่า ขอบคุนจิงๆ : )

17/04/09

 

วันนี้ยัยบื้อโทรปลุกอีกล่ะ เค้าก็เกือบหงุดหงิดอารมเสียใส่ตะเองล่ะ เพราะแบบว่าน่ะ อากาศโคดร้อนสุดๆอ่ะ

 

วันนี้ก็ไม่มีไร ตื่นมาก็อาบน้ำ ลงมาข้างล่าง สักพัก พี่บอสก็พาออกไปกินข้าวที่ ชวนชื่น กินเสดก็กลับมานั่งเล่นคอมต่อ โอ๊ยๆๆ ไม่ไหวแร้ว อากาศร้อนสุดๆๆง่า T^T*

 วันนี้ตอนเย็นเค้าไปสาย2มาซื้อพวกของกินกลับมากิน ซื้อพวกเต้าหู้ปลาของฮอตพ๊อตมากิน ฮ่าๆ แร้วทำหมูกระทะกิน อร๊อยอร่อย พรุ่งนี้จะได้เจอตะเองป่ะน๊า โอ๊ย คิดถึงตะเองจังเรย ตอนดึกๆเรามีน้อยใจกันจนตะเองแอบร้องไห้ อย่าคิดว่าเค้าไม่รู้นะ สุดท้ายเราก็ร้องไห้ด้วยกันสุดๆ แต่เค้าไม่เคยรู้สึกแย่เรยนะเวลาเค้าร้องไห้ กลับรุ้สึกดีด้วยซ้ำที่ได้ร้องไห้เพราะตะเองอ่ะ : ) เค้ารักตะเองนะ จุ๊ฟๆ  

16/04/09

 

วันนี้ยัยบื้อโทรปลุกอีกแว้วว อ๊ากกก  วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ไม่ได้เจอกัน วันนี้ตะเองไปซื้อไหมพร่มมาถักตุ๊กตาหมี

 

พอซื้อเสด ตะเองก็มาเรียนกับ น้าของตะเอง เค้าก็อยุ่บ้านทั้งวันเล่นแต่คอม ดูทีวี มะมีไรทำอ่า โทหาตะเอง ก็มะได้คุยยาวเร้ย

 

ตอนเย็นๆครอบครัวเค้าก็ไปเดอะมอลบางแคกัน เค้าตื่นเต้นมากเพราะว่า เค้าขับรถพาครอบครัวเค้าทั้งหมดผ่านอันตรายมาได้ 55+ ขับจากบ้านไปถึงเดอะมอล ดีใจๆ : ) แร้วก็มากิน ซูกิชิ บุฟเฟ่กัน คล้ายๆชาบูชิอ่า แต่แบบว่าน่ะ เปลืองตังมากๆ ไม่อร่อยเรย สู้ชาบูชิไม่ได้สักนิสส กินเสดเค้าก็ขึ้นไปซื้อ เดี่ยว7.5 ขากลับเค้ามะได้ขับหรอกนะ มันมืด เค้ายังไม่ชิน แหะๆ กลับมาก็เล่นคอม ดูเดี่ยวแร้ว รอเวลาโทรหาตะเอง+ดูเป็นต่อกัน อิอิ

 

โห้ยๆๆ วันนี้ก็ไม่มีไรมากมายเป็นพิเศษแต่ที่แน่ๆอ่ะ

 

เค้าคิดถึงตะเองตลอดเรยน๊ะ ทุกเวลาทุกวันเรยง่า เมื่อไหร่หน้อ เราจะได้เจอกันๆๆ

 : ) เค้าร๊ากตะเองน๊ะจ๊ะ จุ๊ฟๆๆ

edit @ 29 Jul 2009 14:24:19 by SLP•BP

15/04/09

 

วันนี้ยัยบื้อโทรปลุกอีกแย้ววคร๊าฟฟ

 

วันนี้ที่บ้านออกกันแต่เช้าไป งานศพวันสุดท้าย เผา

 

เค้านี้นอนอยุ่บ้าน แม่ปลุก อารมเสียใส่แม่อีก

 

ก็มะคืนนอนดึกหนิหว่า ดูบอล แต่จบแค่ครึ่งแรกน่ะ

 

วันนี้เค้าอยู่บ้านถึงบ่ายสี่โมง ออกไปหาพวกเฮียๆ

 

ไปเล่นสงกรานต์กันแถวๆ ท่าพระ แต่ไม่ได้ใกล้ๆหรอก เรียกไม่ถูก

 

แหะๆ แว๊น ก๊อย เยอะมากมายย มอไซเยอะเว่อ เสียงดังมาก รถติดมาก จอดรถไม่เป็นที่ เกือบหมดอารมเล่น กลับบ้านก่อนละ แหะๆ

 

เนี้ยตอนแรกว่าจะไปต่อ สีลม แต่เห็นกลับ เที่ยงคืน ตี1 ก็เรยมะเอาดีกว่า จิงๆไปก็ได้แหละ แต่ก็น่ะ ขี้เกียจซะงั้น

 

แอบเสียดาย นานๆจะได้เล่นกับพวกเฮียๆ เง้อออ ตอนนี้ตะเองกำลังคิดมากอยู่มากมายเรย เรื่องที่เพื่อนๆตะเองไม่ชวนไปเล่นน้ำ เค้าก็ไม่รุ้จะช่วยยังไงอ่า แต่เค้าเห็นห่วงตะเองนะ

 

อย่าลืมละ อย่างน้อยก็มีเค้าที่ชวนตะเองแย้วว อิอิ เค้าไม่มีวันลืมตะเองหรอก แบร่ๆๆ

 

โอ๊ยๆๆ คิดถึงตะเองจังง : )

  

14/04/09 เช้าลืมตาตื่นขึ้นมาก็เจอแต่เรื่องเดิมๆ  ก็ไม่มีใครที่จะเห็นความสงบได้เลย ออกไปที่อื่น เจอะพวกถ่อยเสื้อแดงมากมาย หันมองไปทางใด ก็เจอแต่พวกถ่อย แล้วทำไมตัวเราถึงไม่สามารถทำอะไรได้เลย แล้วต้องทนเห็นประเทศไทยของเราเป็นแบบนี้ทำไม ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ทำไร ไม่เห็นมีข้อดีตรงไหน...เลย อยากมีคน อยู่ข้างประชาชน สบตากัน ให้เลือดไทยมันเต้นแรง ร่วมตัวไปยิงพวกถ่อย ร่วมตัวไปยิงพวกถ่อย.... Thailand....we need Superman!! Thailand....อยากขอสักคนเพื่อที่จะเคลียปัญหาประเทศชาติ มีบางคนที่แคร์ คนที่เป็นไทยแท้คือใคร คนที่ทำตัวเป็นฮี่โร่เมื่อวาน คนที่นั่งกินข้าวบนสะพานลอย คนที่ใส่กางเกงในอยู่ตัวเดียว ใช่Supermanรึเปล่า ใช่supermanรึเปล่าจะดูแลอย่างดี ถ้าเจอ supermanคนนั้นจะคอยเป็นห่วงกัน ไม่ทิ้งกัน ไปไหน....* วันนี้เค้าตื่น สิบโมง โทรปลุกตะเองก่อนอีกแร้วฮ่าๆ ตื่นมา ลงไปกินมาม่า กินเสดก็ไปลองฝึกขับมอไซกับพ่อ แต่เค้าทรงตัวไม่เป็นอ่า แดดก็ร้อน(คุณหนูม่ะ) ก็เรยไม่ฝึกละ55 ไม่มีไรทำเห็นโน้ตบุกเปิดอยู่ อยุ่ๆก็มีความคิดอยากแต่งเพลง ก็เรยได้เพลงนั่นขึ้นมา555 ก๊อบของบี้มา = =* เดียวตอนบ่ายโมงเค้ากลับกรุงเทพละ โอ๊ยคิดถึงตะเองง๊า

13/04/09

 

วันนี้เค้าโทรปลุกตะเองตั้งแต่เช้าเรย ตะเอง งงเรย ทำไมเค้าตื่นเช้าจังวันนี้ ก็เพราะว่าเค้าต้องไปชัยภูมิอ่ะเด้

 

ระหว่างทางก็แวะนู้นแวะนี้ เช่น แวะปั้มแถวอยุธยากินข้าว แวะโลตัสเขาไหญ่แวะกิร ช๊อคกาแล๊ตเย็นๆของBlack canyon ฮ่าๆ อิจฉาไหมละ อิอิ

 

จากนั้นพ่อแม่เค้าก็แวะไปเยี่ยมบ้านลูกค้านู้นนี้แร้วก็ตรงมาที่ บ้านชัยภูมิเรย กว่าจะถึงบ้านน่ะ

 

บ่ายสองแหนะ สถานณการณ์บ้านเมืองนี้ก็วุ่นวายไม่เลิก  กลับร้ายแรงมากก่าเดิมอีกน่ะ กรุงเทพ ณ ตอนนี้ยุ่งมาก

 

อยู่ที่นี้น้ะ ได้พอพักๆสมองบ้างมะต้องรับข่าวสารหนักๆตลอด ดูข่าวไป พวกเราก็ได้แต่เครียดเนอะ ทำไรก็ไม่ได้

 

เสียใจจิงๆเรยที่เห็นประเทศบ้านเราเป็นเงี้ย เพราะพวกไร้สมอง ตะเองนี้ก็น่ะ ดูข่าวตลอดทั้งวันเรย แหน๊ะๆ มะกี้มีบอกว่า

 

ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้อาบน้ำเรย หยี๊ๆๆ เอ๊ะ แต่มันก็ไม่แปลกหนิ ถ้าวันไหนตะเองอยู่บ้านแร้ว อาบน้ำเนี้ยดิ ถึงจะแปลก 555+

 

ตอนเย็นเค้าออกไปกิน หมูย่างมา อร๊อยอร่อย แร้วก็ไปโลตัสต่อ กิน ไอติม เซเว่นเซ้น อร๊อยอร่อยอีกแย้ว

 

แหน๊ะๆ อิจฉาอ่ะเด้ๆ ไม่เปงไรน่า เค้ากินเผื่อแว้วๆๆ อิอิ ระหว่างทางแถวๆ ศาลากลางประจำจังหวัด

 

เจอพวกเสื้อแดงมันเผายางด้วย โคดอยากลงไปเตะแต่ก็ไม่มีพวก ก็ทำไรไม่ได้ เซงเรย เฮ้ออ

 

ตอนนี้ก็ขึ้นมาอยุ่บนห้องข้างบนกันหมดละ สองพี่น้องนั่นก็เล่น เกม วี เค้าก็มานั่งเล่นโน้ตบุก

 

พ่อกับแม่ก็อยุ่อีกห้องดูข่าว ฮ่าๆ แร้วไว้เดียวโทรหาน๊ะจ๊ะคืนนี้

 

โอ๊ยๆๆคิดถึงตะเองงงง่า

12/04/09

 

วันนี้ยัยบื้อโทรมาปลุกอีกล๊ะ โทรมาแต่เช้าบอกว่าโดนบังคับให้ไปอยุธยากับครอบครัว ฮ่าๆๆ น่าสงสารจิงๆ อิอิ

 

กว่าจะหาจังหวะคุยได้ TOT ได้แต่คุยทางsms รอตะเองกำลับมาถึงบ้าน ระหว่างนั้น ช่วงตอนเที่ยงๆ เค้าไปกินตึ๋มซำกับครอบครัวที่ โลตัสปิ่นเกล้า ก็อร่อยดีนะ เข่งละ15บาท แต่ชิ้นก็ไม่ไหญ่แบบปกติหรอก

 

พอตอนออกจากห้าง ตอนบ่ายสอง ฟังวิทยุ นายก ประกาศ ภาวะฉุกเฉินพอดีเรย *0*

 

โห้ยยคิดถึงตะเองว่ะ*

 

ตอนเย็นเค้าไปงานศพญาติเค้า เราก็เรยมะค่อยได้คุยกันเท่าไร แต่พอกลับมาบ้านก็ ได้ออนเอมคุยกัน อิอิ

 ตอนนี้เค้าไปอาบน้ำก่อนนะ จะได้โทรไปคุยโฟ้แตกกันน๊ะจ๊ะ ที่รัก จุ๊ฟฟ

11/04/09

 

ตอนเที่ยงคืนกว่าๆตะเองโทรมาหาเค้าแร้วบอกว่าดีใจที่เค้ายังไม่หลับแร้วตะเองก็ร้องไห้แร้วบอกคิดถึงเค้ามากๆ เค้าเข้าใจอารมณ์ตะเองตอนนั้นนะ เค้าก็คิดถึงตะเองเหมือนกันน๊ะ

 

ตอนเช้ายัยบื้อโทรปลุกแล้วบอกว่า ไปเรียนOKLS แป๊กเพราะว่ามันปิด สมแร้วที่ตะเองเป็นยัยบื้อสุดที่รักของเค้า บื้อน่ารักจิงๆ อิอิ

 

ตอนบ่ายๆเค้าอยู่ในห้องคนเดียว นอนคิดเรื่อยๆจนคิดมากและคิดไปไกล จนเค้าร้องไห้ก็เรยโทรหาตะเอง

ร้องไห้ให้ตะเองฟัง มาแบบเดียวกับที่ตะเองร้องไห้อ่ะแหละ เค้าถึงบอกไงว่า เข้าใจความรู้สึกดี

เค้ารักตะเองมากๆเรยน๊า : )

  

10/04/09

 

ยัยบื้อเป็นคนโทรปลุกตาบ้าให้ตื่น ตอน10โมงกว่าๆ

 

11โมง ตะเองออนเอม เค้าออนเอมรอ แล้วเราก้ได้คุยกันทางเอม

 

วันนี้เห็นตะเองบอกจะไม่ไปเรียนทั้งๆที่เป็นวันสุดท้าย แต่แม่ตะเองเป็นห่วง

 

กลัวจะเกิดเหตุการณ์อะไรไม่ดี เกี่ยวกับพวกเสื้อแดง (ยังจำได้ไหม เค้าโคดเกลียดพวกเสื้อแดงอ๊ะ)

 

ผ่านไปจะกี่นาทีกี่ชั่วโมง เค้าก็คิดถึงตะเองตลอด อิอิ

 

วันนี้เราไม่ค่อยมีไรทำกันเรย นอกจากคุยเอม เค้าเล่นเกม เวลาผ่านไปเร๊วเร็วเนอะ

 

โอ๊ยคิดถึงตะเองจัง อยากเจอ อยากกอด!